Was Remi Poppe de schrik van de Botlek, in de jagerswereld kunnen ze zijn nieuwe collega Harry Voss (rechts op de foto) wel schieten. Sinds kort is hij aangetreden als extra ogen en oren van het Kamerlid in "het veld". De grootste liefde van Voss is de natuur en zijn grootste afkeer de plezierjacht. Zo gaat hij regelmatig de Veluwe op om het plezier van menig jager te vergallen. De Tribune trok de kaplaarzen aan en ging mee.
Vroeg 's morgens verzamelen de activisten van de SP en De Faunabescherming (voorheen Kritisch Faunabeheer) zich op een parkeerplaats in de bossen tussen Nunspeet en Epe. Gisteravond kwam de tip binnen dat er vandaag een drijfjacht zou plaatsvinden. Na een dik uur baggeren over rulle zandpaden is er echter nog geen jager in zicht. Dan gaat de GSM. "Ze zijn gesignaleerd," roept Voss. Na een sprintje zien we ze zitten aan de kant van de weg, op hun opvouwbare driepootkrukjes. Vlakbij staat een politiebusje met twee agenten. Op Voss' vriendelijke "goedemorgen" wordt niet of grommend gereageerd. Tussen de bomen loopt een twintigtal drijvers in gele regenpakken van de ene naar de andere kant van het perceel. Een enkele ree vlucht weg. Onnodig, want die mag niet geschoten worden in een drijfjacht. Zwijnen wel. Die worden rechtstreeks het schootsveld van de jagers in gedreven. Niks edele strijd tussen mens en natuur, gewoon vissen in een aquarium!
"Natuurlijk wordt er bijgevoerd, anders valt er niets te schieten"
Er is echter geen zwijn te bekennen en de "drift" wordt afgeblazen. "We gaan lunchen," roepen de jagers naar de activisten. En, in de hoop ze af te schudden: "Hebben jullie ook een uur pauze."
"Ik geloof er niks van," zegt Niko Koffeman van De Faunabescherming en zet de achtervolging in. Een paar honderd meter verderop blijkt de "lunch" inderdaad te bestaan uit een snelle kop koffie en een borrel in het veld. "Hoe kan je in godsnaam behoorlijk schieten met drank achter je kiezen?" wil Harry Voss weten. "Levensgevaarlijk!" De aangesproken jager draait van hem weg en geeft geen antwoord. "Joh, die zwijnen zijn zo bijgevoerd en volgevreten, die raak je in beschonken toestand ook nog wel," grapt een collega-faunabeschermer. Dat steekt. "Er wordt absoluut niet bijgevoerd!" protesteert H. Heuvelman, organisator van de jacht, hevig verontwaardigd. De scheepsmagnaat uit Krimpen aan den IJssel pacht het landgoed en heeft er twee ton per jaar voor over om hier met een select groepje genodigden vier maal per seizoen te jagen. "Ik heb op de vergadering van de jagersvereniging persoonlijk voor elkaar gekregen dat het bijvoeren gestopt werd. Het is ook niet nodig. De varkenspopulatie groeit zo explosief. We moeten ze wel afschieten, anders loopt het helemaal uit de klauw." We vragen het na bij een drijver. Met Heuvelman veilig buiten gehoorafstand, vertelt die dat er wel degelijk wordt bijgevoerd. "Anders valt er toch niets te schieten?" Het bijvoeren levert zulke sterke zeugen op, dat ze in plaats van één maal, twee keer per jaar biggen en daarmee een aanzienlijke kudde potentiële jachttrofeeën produceren.
"Als de politie je beste kameraad is, is er een boel mogelijk"
Met de faunabeschermers op de hielen zet het gezelschap zich in beweging, op weg naar de volgende "drift". Een potig zwijn steekt in paniek het pad over. Een jager legt aan en vuurt. Mis. Het tweede schot is wel raak. Als we gaan kijken, ligt het dier in het struikgewas. Hij ademt zwak en er stroomt bloed uit de bek. Terug op het zandpad loopt de jachtopziener, tevens bijzonder opsporingsambtenaar (boa), met priemende vinger op ons af. "Jou, jou en jou zag ik buiten het pad lopen." Hij spreekt enkele woorden door een portofoon en meteen scheurt het politiebusje de hoek om. Onder geamuseerde blikken van een jager en zijn vrouw maakt de boa, na enig gehakketak zelf proces-verbaal op. Koffeman voelt dat er iets niet klopt. Tegen de toegesnelde Heuvelman zegt hij: "Je opzichter is gewoon in particuliere dienst, ingehuurd door de jachtcombinatie. Volgens mij heeft hij alleen maar bevoegdheid in jachtzaken. Als we dit laten voorkomen, krijgt u problemen." Heuvelman's nonchalante schouderophalen blijkt maar schijn. Even later deelt hij ons mee ‘het er nog eens over gehad’ te hebben en dat de processen-verbaal zijn verscheurd. Als de politie je beste kameraad is, is er een boel mogelijk.
Met een touw om zijn snuit wordt het dode zwijn afgevoerd. Het groene takje in zijn bek wrijft hem de nederlaag nog eens extra in. Het beest heeft flink gebloed. "Dat komt door de munitie die ze gebruiken," weet Harry Voss. "Die hollow point kogels exploderen in het lijf en laten enorme wonden achter. Schiet zo'n ding in een big en je rijt het hele beest aan stukken."
Na drie driften en twee dode zwijnen begint het te schemeren. "'t Is afgelopen," gebaart de agent. Eerst zien dan geloven, denken Voss en Koffeman. En inderdaad, een perceel verder worden de jagers één voor één gedropt en staan de activisten er weer met hun neus en camera bovenop. "Niet om jullie bang te maken," probeert Oom Agent het nog één keer, "maar ik hoor net dat er nu wordt ingebroken in de auto's op de parkeerplaats." "Moet jij daar dan niet heen?" Nee.
De kans is groot dat dit de laatste hobbyjacht was
De kans is groot dat dit de laatste jacht was. Behalve de publieke opinie, keren ook grote terreinbeheerders als Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer zich tegen de drijfjacht. Bovendien bespreekt de Kamer binnenkort een voorstel dat zwijnen, edelherten en damherten pas als "wild" mogen worden aangemerkt, als ze een leefgebied van minstens 15.000 hectare hebben. Dit betekent dat ook de jachtpartijen in het Kroondomein (7000 hectare groot) eerdaags wettelijk tot het verleden behoren. Gelet op de nieuwe samenstelling van de Tweede Kamer, waarin tachtig parlementariërs zich volgens hun partijprogramma's tegen de hobbyjacht moeten uitspreken, is de verwachting dat genoemde maatregel zonder problemen zal worden aangenomen.
Gepubliceerd in januari 1999
